☻☻☻บทที่3
รถตู้สีขาว กระจกหลังติดสติ๊กเกอร์ป้ายชื่อโรงเรียนประจำจังหวัด ค่อยๆขับเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าบ้านคุณนายกานพลู เมื่อรอจนรถจอดสนิทดีแล้ว ครูสาวจึงเปิดประตูและก้าวลงมารอรับร่างเด็กหญิงผมยาวถักเปียสองข้าง เธอผ็มีวัยเยานี้มีใบหน้าคมคาย ถอดแบบกานนไม่มีผิดสักส่วน ซ้ำผิวยังดำขำเกลี้ยงเกลา ครูสาวจูงมือเด็กหญิงมาส่งให้คุณนายกานพลูซึ่งออกมายืนรอรับหลานที่หน้าประตูรั้วทุกวัน
อังกาบยกมือไหว้ผู้เป็นย่าอย่างนอบน้อม และหันมาไหว้ลาครูผู้มาส่ง ก่อนที่ สองย่าหลานจูงมือกันเข้าบ้าน อังกาบเงยหน้าขึ้นถาม
“มีขนมอะไรบ้างคะย่า”